سلام...

نمی دانم از کجای آسمان بر قلب ترک خورده ام باریدی که با تمام وجودم به لرزه افتادم

غم هایم فراموشم شد

دستانم را به سویت دراز کردم تا شاید کمی هم از مهرت بر روی دو دست ناتوانم ببارانی

و تو با تمام عشقت از مهر لبریزم کردی

از گوشه و کنار ویرانه ی وجودم که گذر میکنی نوری به روشنایی خورشید بر دلم میتابد

من جان میگیرم...از تو

از تو که بهترین و مهربان ترینى....ای خدای خوبم

سلام...اسم مطلبو گذاشتم لبخند ها تا یکم از تلخی مطالب وبلاگم کم بشه

بابا کم شیرینش کنیم بد نیست که ... هان؟

وای راستی!!!!خوبین؟

منم خداروشکر خوبه خوبمسلام دارم خدمتتون